دلار ۲۷۳ هزار تومان را پس نمی‌دهد؛ بی‌اعتمادی بازار به مذاکرات

خبرهای دیپلماسی همچنان می‌رسند؛ از ادامه مذاکرات دوحه تا تلاش چین و عمان برای میانجیگری.

اما در آستانه انتخابات آمریکا، این خبرها برای بازار تازگی روزهای اول هفته را ندارند. معامله‌گران بارها از نزدیک‌شدن توافق شنیده‌اند و بعد، دوباره با خبر احتمال حمله روبه‌رو شده‌اند. حالا پرسش این است که این رفت‌وآمدها چه زمانی به نتیجه می‌رسد؟ نتیجه‌ای که بتوان اثرش را روی قیمت‌ها دید.

دوشنبه، دلار در دل همین انتظار دوباره تا سقف ۲۷۳ هزار و ۲۰۰ تومان بالا رفت اما نتوانست از آن عبور کند. خبرهای مذاکره هنوز در بازار زمزمه می‌شود، اما قیمت ارز عقب ننشست و بار دیگر سقف پیش‌روی خود را امتحان کرد.

این رفتار را می‌توان نشانه‌ای از کم‌اثرشدن خبرهای تکراری دانست؛ بازاری که برای پایین‌آمدن، به چیزی بیشتر از اعلام ادامه گفت‌وگوها نیاز دارد.

به گزارش زومان، امروز دوشنبه ۱۱ آبان، بازار ارز و طلا سبزپوش بود:

• دلار آزاد با رشد ۰٫۴ درصدی به ۲۷۳ هزار و ۲۰۰ تومان رسید.
• تتر ۰٫۴ درصد بالا رفت و ۲۷۳ هزار و ۷۸۰ تومان قیمت خورد.
• هر گرم طلای ۱۸ عیار با افزایش ۰٫۵ درصدی به ۲۵ میلیون و ۷۳۰ هزار تومان رسید.
• سکه با رشد ۰٫۷ درصدی، ۲۶۳ میلیون تومان قیمت خورد.

اما در میان این افزایش قیمت‌ها، چشم معامله‌گران بیش از همه به دلار بود. معامله‌گران فنی کف بازار، محدوده ۲۷۵ هزار تومان را مقاومت بعدی دلار می‌دانند؛ مرزی که به اعتقاد آن‌ها، شکسته‌شدنش می‌تواند راه را برای یک موج صعودی قوی‌تر باز کند.

در میان معامله‌گران، همه توقف دلار در نزدیکی سقف قیمتی را نشانه پایان روند افزایشی نمی‌دانستند. بهرام، از قدیمی‌های بازار ارز، یکی از آن‌ها بود.

وقتی در گفت‌وگوهای روز دوشنبه نظرش را درباره خرید یا فروش دلار پرسیدند، پاسخ داد:

دلار الان تو محدوده حمایتی هستش؛ خیلی زود این قیمتا میشه خاطره.

این توصیه، نظر شخصی بهرام بود، نه نشانه‌ای قطعی از مسیر آینده دلار. بااین‌حال، حرف او نشان می‌داد که دست‌کم بخشی از معامله‌گران، توقف قیمت در محدوده فعلی را موقتی می‌دانستند و معتقد بودند فشار برای افزایش نرخ ارز همچنان وجود دارد.

نرخ‌های بازارهای دیگر هم به این گمانه‌زنی‌ها دامن می‌زدند. قیمت درهم امارات با ۷۵ هزار و ۲۰۰ تومان، دلاری حدود ۲۷۶ هزار تومان را نشان می‌داد؛ نزدیک به سه هزار تومان بالاتر از تهران و حتی بالاتر از مقاومت ۲۷۵ هزار تومانی.

بازار میان همین نشانه‌های متفاوت حرکت می‌کرد. از یک سو، نرخ درهم از فشار افزایشی حکایت داشت و از سوی دیگر، دلار تهران هنوز نتوانسته بود از سقف عبور کند. برخی معامله‌گران نیز معتقد بودند دست بازارساز برای افزایش عرضه ارز چندان باز نیست و پایین‌آمدن محسوس قیمت‌ها بیش از هر چیز به خبری سیاسی نیاز دارد.

اما درست همین‌جا مسئله پیچیده می‌شد. خبر سیاسی کم نبود؛ مسئله این بود که دیگر هر خبر مذاکره‌ای نمی‌توانست خیال بازار را راحت کند.

از صبح زود، نگاه بخشی از معامله‌گران به انتخابات آمریکا دوخته شده بود. نه فقط به نتیجه رأی‌گیری، بلکه به اتفاقی که ممکن بود پس از آن رخ دهد.

نظرسنجی نیویورک‌تایمز از عقب‌افتادن جمهوری‌خواهان در هفت ایالت کلیدی خبر می‌داد و هم‌زمان، گزارش‌هایی از اختلاف ترامپ و نتانیاهو بر سر زمان حمله دوباره به ایران منتشر می‌شد.

نتانیاهو خواهان اقدام نظامی بلافاصله پس از انتخابات بود، اما ترامپ فعلاً با این درخواست موافقت نکرده بود؛ مخالفتی که می‌توانست فرصت بیشتری برای دیپلماسی ایجاد کند، ولی نگرانی درباره تصمیم‌های واشنگتن پس از انتخابات را از میان نمی‌برد.

رامین از کسانی بود که چندان به آرامش این روزها اعتماد نداشت و در گپ و گفت معامله‌گران خبرهای دیپلماتیک را از زاویه دیگری تعبیر کرد:

اینا همش بازی آمریکاس که ایرانو بازی بده تا انتخاباتش برگزار بشه بعد انتخابات همون آش و همون کاسه.

در نگاه رامین، انتخابات آمریکا به موعدی برای روشن‌شدن تصمیم‌های به‌تعویق‌افتاده تبدیل شده بود. او ادامه مذاکرات را لزوماً نشانه نزدیک‌شدن به توافق نمی‌دید و احتمال می‌داد پس از رأی‌گیری، دوباره همان تهدیدهای گذشته مطرح شوند.

این برداشت البته میان همه معامله‌گران مشترک نبود. در همان زمانی که خبرهای احتمال حمله پس از انتخابات دست‌به‌دست می‌شد، تلاش‌های تازه‌ای نیز برای جلوگیری از جنگ جریان داشت.

برای بازار، این فاصله میان مذاکره و توافق اهمیت زیادی داشت. در روزهای نخست، گاهی تنها یک خبر امیدوارکننده می‌توانست انتظار کاهش قیمت را تقویت کند، اما پس از رفت‌وبرگشت‌های مکرر میان تهدید جنگ و وعده مذاکره، پرسش تازه‌ای شکل گرفته بود: اصلاً اگر توافقی انجام شود، دلار چقدر پایین می‌آید؟

سامان از معامله‌گران آنلاین بازار به کاهش قیمت امیدوار بود. او از احتمال افت قیمت طلا و دلار در صورت توافق می‌گفت و با تصور اینکه نرخ ارز هنوز جای زیادی برای پایین‌آمدن دارد، نوشت:

دلار برمیگرده رو ۲۰۰ هزار تومان حالا ببینید.

اما این انتظار چندان بی‌مخالف نبود. کاوه در برابر تصور دلار ۲۰۰ هزار تومانی، پاسخ کوتاهی داشت:

توافقم بشه تهش همین بمونه دلار.

این اختلاف، وجه دیگری از تردید بازار را آشکار می‌کرد. مسئله دیگر فقط این نبود که ایران و آمریکا توافق می‌کنند یا نه؛ حتی درباره روز پس از توافق نیز تصویر مشترکی وجود نداشت.