فروش صبح، مکث عصر؛ تتر از دلار جا ماند و طلای جهانی مسیر تهران را عوض نکرد

بازار پنجشنبه ۲۶ شهریور از آن روزهایی بود که قیمت پایانی به‌تنهایی همه داستان را تعریف نمی‌کند. از ساعت ۹ صبح تا بعدازظهر، ابتدا فشار فروش در ارز و طلا شدت گرفت، اما هرچه به نیمه دوم روز نزدیک شدیم، رفتار بازارها از یکدیگر فاصله گرفت.

دلار تهران پس از افت صبحگاهی متوقف شد، تتر که در مرحله قبلی کاهش دلار مقاومت بیشتری نشان داده بود این بار سریع‌تر پایین آمد و هرات همچنان پایین‌تر از تهران قیمت خورد. در بازار طلا نیز اتفاقی متفاوت رخ داد؛ اونس جهانی تقریباً یک درصد بالا رفت، اما طلای تهران روز را پایین‌تر از صبح ادامه داد.

دلار آزاد ساعت ۹ صبح ۲۳۰ هزار و ۲۰۰ تومان بود. فشار فروش تا حوالی ظهر ادامه پیدا کرد و نرخ در ساعت ۱۲:۳۰ به ۲۲۹ هزار و ۲۰۰ تومان رسید؛ یعنی هزار تومان کاهش در سه ساعت و نیم.

اما این مسیر ادامه پیدا نکرد. دلار ۵۰۰ تومان از کف ظهر برگشت و از ساعت ۱۳:۳۰ تا ۱۵ روی ۲۲۹ هزار و ۷۰۰ تومان ماند.

در نتیجه، فاصله ابتدا و انتهای بازه مورد بررسی تنها ۵۰۰ تومان، معادل حدود ۰.۲۲ درصد بود؛ اما این عدد کوچک، نوسان داخل روز را پنهان می‌کند. بخش اصلی فشار فروش پیش از ظهر اتفاق افتاد و نیمه دوم معاملات بیشتر به مکث شبیه بود تا ادامه ریزش.

این رفتار در امتداد ضعف روز قبل دلار قرار می‌گیرد؛ با این تفاوت که در معاملات پنجشنبه، بازار نقدی تهران در نیمه دوم روز در برابر ادامه کاهش مقاومت بیشتری نشان داد.

رفتار تتر یکی از نقاط متمایز بازار بود. در بخشی از داده‌های چهارشنبه، تتر در حالی که دلار تحت فشار قرار داشت، مقاومت بیشتری نشان داده و حتی افزایش جزئی ثبت کرده بود. پنجشنبه این رابطه تغییر کرد.

ساعت ۹ صبح تتر حدود ۲۳۰ هزار و ۹۳ تومان قیمت داشت؛ تنها ۱۰۷ تومان کمتر از دلار آزاد. به بیان دیگر، دو بازار صبح تقریباً یک قیمت را نشان می‌دادند.

شش ساعت بعد وضعیت متفاوت بود. تتر با کاهش حدود ۲۳۹۲ تومانی به ۲۲۷ هزار و ۷۰۱ تومان رسید، درحالی‌که دلار تهران ۲۲۹ هزار و ۷۰۰ تومان بود. فاصله‌ای که صبح تقریباً وجود نداشت، تا ساعت ۱۵ به حدود دو هزار تومان رسید.

افت شدیدتر تتر را می‌توان تا حدی تخلیه مقاومتی دانست که این بازار در مرحله قبلی کاهش دلار نشان داده بود؛ هرچند داده یک روز برای نسبت‌دادن قطعی این حرکت به یک عامل کافی نیست.

آنچه روشن‌تر است، تغییر رفتار نسبی دو بازار است: دلار از ظهر متوقف شد، اما تتر پایین‌تر رفت.

این شکاف فقط در تتر دیده نمی‌شد. دلار هرات نیز از ۲۲۷ هزار و ۶۰۰ تومان در ساعت ۹ به ۲۲۶ هزار و ۴۰۰ تومان در ساعت ۱۵ رسید؛ حدود ۱۲۰۰ تومان کاهش.

بنابراین در پایان بازه مورد بررسی سه نرخ کنار یکدیگر قرار داشتند: هرات در محدوده ۲۲۶ هزار و ۴۰۰ تومان، تتر حدود ۲۲۷ هزار و ۷۰۰ تومان و دلار آزاد تهران ۲۲۹ هزار و ۷۰۰ تومان.

این چینش به خودی خود به معنای آن نیست که دلار تهران الزاماً باید به سمت دو بازار دیگر حرکت کند. اما نشان می‌دهد در پایان معاملات مورد بررسی، تهران گران‌تر از دو نرخ مرجع دیگر ایستاده بود.

برای بازاری که از ظهر دیگر حاضر نشد دلار را پایین‌تر ببرد، این فاصله یکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی است که باید در معاملات بعدی دنبال شود.

بازار طلا شاید روشن‌ترین تصویر از کشمکش نیروهای روز پنجشنبه را نشان داد.

ساعت ۹ صبح اونس جهانی طلا ۴۲۸۷ دلار بود. تا ساعت ۱۵ قیمت به ۴۳۲۸ دلار رسید؛ افزایشی حدود ۴۱ دلار یا نزدیک به یک درصد.

قاعدتاً چنین حرکتی به نفع طلای داخلی است، اما در تهران اتفاق دیگری افتاد. هر گرم طلای ۱۸ عیار از حدود ۲۳ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان در ابتدای صبح به ۲۳ میلیون و ۳۱۶ هزار تومان در ساعت ۱۵ رسید؛ یعنی حدود ۱۸۵ هزار تومان کاهش.

مسیر داخل روز حتی گویاتر است. طلای ۱۸ عیار تا ساعت ۱۳:۳۰ به حدود ۲۳ میلیون و ۲۴۰ هزار تومان پایین آمد، اما با تقویت اونس جهانی بخشی از افت را پس گرفت و دوباره بالای ۲۳.۳ میلیون تومان قرار گرفت.

در نتیجه رشد اونس بی‌اثر نبود؛ اجازه نداد فشار ناشی از بازار ارز با همان شدت به طلا منتقل شود. اما قدرت آن نیز برای بازگرداندن قیمت طلای تهران به سطح صبح کافی نبود.

سکه امامی هم از ۲۳۴ میلیون تومان در ساعت ۹ به ۲۳۲ میلیون تومان رسید و سکه بهار آزادی از ۲۲۹ به ۲۲۷ میلیون تومان کاهش پیدا کرد. هر دو نسبت به ابتدای صبح دو میلیون تومان پایین‌تر ایستادند.

در بازار رمزارز نیز نگاه صرف به قیمت دلاری می‌تواند گمراه‌کننده باشد.

بیت‌کوین ساعت ۹ حدود ۷۶ هزار و ۴۵۹ تتر قیمت داشت و ساعت ۱۵ در محدوده ۷۶ هزار و ۲۵۵ تتر معامله می‌شد؛ تغییری کوچک. اتریوم نیز از ۲۴۴۰ به ۲۴۳۹ تتر رسید و عملاً ثابت ماند.

اما برای سرمایه‌گذار ایرانی یک متغیر دیگر وجود دارد: قیمت خود تتر.

وقتی قیمت دلاری یک دارایی تقریباً ثابت است اما تتر در بازار ایران بیش از یک درصد ارزان می‌شود، ارزش تومانی آن دارایی نیز کاهش پیدا می‌کند. بنابراین نمی‌توان حرکت رمزارزهای پنجشنبه را نشانه انتقال پول از ارز و طلا به بازار رمزارز دانست. داده‌های موجود چنین چرخشی را تأیید نمی‌کنند.

در حاشیه تمام این تحولات، یک حرکت معکوس نیز دیده شد. هم‌زمان با کاهش دلار آزاد، نرخ‌های مرکز مبادله افزایش پیدا کردند.

دلار اسکناس مرکز مبادله به ۱۶۵ هزار و ۸۷۹ تومان رسید و ۵۸۸ تومان افزایش داشت؛ دلار حواله نیز با افزایش ۵۸۳ تومانی به ۱۶۴ هزار و ۳۸۶ تومان رسید.

بنابراین دو سوی بازار ارز پنجشنبه در جهت مخالف حرکت کردند: نرخ آزاد پایین آمد و نرخ مرکز مبادله بالا رفت. حاصل این حرکت، کاهش اندک فاصله دو نرخ بود؛ هرچند شکاف میان آنها همچنان بزرگ باقی ماند.

اگر فقط قیمت ساعت ۱۵ را ببینیم، پنجشنبه یک روز نزولی دیگر برای ارز و طلای ایران به نظر می‌رسد. مسیر شش‌ساعته اما تصویر دقیق‌تری می‌دهد.

فروشندگان در ساعات نخست دست بالا را داشتند. دلار، هرات، تتر و طلای داخلی همگی عقب نشستند. حوالی ظهر اما این هم‌جهتی از بین رفت: دلار تهران از کف خود برگشت و سپس متوقف شد، درحالی‌که تتر و هرات پایین‌تر از آن باقی ماندند. هم‌زمان، افزایش قیمت جهانی طلا نیز مانع شد طلای داخلی تمام مسیر ارز را دنبال کند.

به این ترتیب بازار در ساعت ۱۵ نه با یک سیگنال واحد، بلکه با سه نشانه متفاوت به پایان این مقطع رسید: دلار تهران که دیگر پایین‌تر نمی‌رفت، تتر و هرات که هنوز ارزان‌تر از تهران بودند و طلایی که میان افت ارز در داخل و رشد اونس در جهان گیر کرده بود.

همین واگرایی شاید مهم‌تر از چندصد تومان بالا و پایین شدن قیمت‌ها باشد. فشار فروش صبح مشخص بود؛ آنچه هنوز روشن نشده، این است که مکث بعدازظهر پایان آن فشار بود یا فقط توقفی میان دو حرکت بازار.

شما امروز کدام بازار را مهم‌تر می‌بینید؟