صعود هم‌زمان نفت و طلا و نفت؛ پیش‌بینی‌ها چه می‌گویند؟

به گزارش زومان، طلای جهانی پس از چند روز پرفشار از دیروز دوباره اندکی جان گرفته و روند صعودی گرفته است. در سمت دیگر نفت نیز در هفته گذشته مسیر صعودی داشته و قیمت نفت برنت امروز به ۹۷.۴ دلار رسید و بالاترین قیمت شش هفته اخیر را لمس کرد.

این دو رخداد، خلاصه داستان بازارهای جهانی است: طلا و نفت هر دو از نااطمینانی تغذیه می‌کنند. اما نفت از کمبود واقعی نیرو می‌گیرد؛ طلا از ترس نسبت به آینده پول.

همین تفاوت می‌تواند در ماه‌های آینده راه این دو بازار را از یکدیگر جدا کند. تحلیلگران

گلدمن ساکس در تازه‌ترین تحلیل خود هدف پایان سال طلا را حدود ۴۹۰۰ دلار اعلام کرده است. این بانک انتظار دارد خرید طلا توسط بانک‌های مرکزی در سال ۲۰۲۶ در سطح بالا باقی بماند. بدهی سنگین دولت‌ها و تردید درباره اعتبار ارزهای بزرگ نیز تقاضای طلا را تقویت می‌کند.

البته این صعود خطی نخواهد بود. تحلیلگران در مصاحبه با رویترزاخیراً پیش‌بینی‌های خود را کاهش داده‌اند؛ زیرا نرخ بهره بالا، قدرت دلار و افت خرید جواهرات در چین و هند می‌تواند بازار را مهار کند. با این‌ حال، همان خریداران دولتی برای طلا کف قیمتی ساخته‌اند که به راحتی شکسته نمی‌شود.

بازار نفت فعلاً با کمبودی واقعی روبه‌رو است. عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز کاهش یافته، صادرات برخی تولیدکنندگان مختل شده و ذخایر نفت آمریکا بسیار بیشتر از انتظار پایین آمده است. بنابراین یک تشدید تازه در درگیری‌های منطقه‌ای می‌تواند برنت را بار دیگر به بالای ۱۰۰ دلار برساند.

با این حال طبق گزارش رویترز هنوز دو عامل مهارکننده قیمت وجود دارد:

• اولین عامل افزایش صادرات عراق است. صادرات این کشور از حدود ۱.۳۵ میلیون بشکه در روز در ژوئیه به ۲.۳۴ میلیون بشکه در اوت رسیده و احتمالاً در سپتامبر بیشتر می‌شود.
• دومین عامل هم احتمال بالا رفتن نرخ بهره آمریکاست. رخدادی که می‌تواند از مسیر کاهش رشد و مصرف انرژی، مانع جهش پایدار نفت شود.

آژانس بین‌المللی انرژی برای ماه‌های نزدیک همچنان از بازار فشرده سخن می‌گوید، اما انتظار دارد بازار در پایان سال به‌سوی مازاد عرضه حرکت کند.

اداره اطلاعات انرژی آمریکا نیز با فرض بازگشت تدریجی جریان نفت از هرمز، متوسط قیمت برنت در فصل پایانی سال را حدود ۷۸ دلار پیش‌بینی کرده بود. فرضی که با تشدید تنش‌ها در روزهای اخیر تحقق آن با اما و اگر همراه است.

در کنار تنش‌های سیاسی و تصمیم‌های بانک‌های مرکزی در مورد خرید طلا، نرخ بهره و بازده اوراق قرضه هم بر چشم‌انداز نفت و طلا موثر است.

اوراق دولتی آمریکا مهم‌ترین رقیب طلاست. وقتی بازده این اوراق بالا می‌رود، سرمایه‌گذار می‌تواند بدون تحمل نوسان طلا، سود دریافت کند.

هم‌زمان نرخ بهره بالاتر معمولاً دلار را تقویت می‌کند و خرید طلا را برای دارندگان ارزهای دیگر گران‌تر می‌سازد. به همین دلیل، حتی در روزهای بحرانی نیز افزایش بازده اوراق می‌تواند جلوی صعود طلا را بگیرد.

محتمل‌ترین سناریو فعلاً نرخ بهره بالا برای مدتی طولانی‌تر، همراه با کاهش آهسته بازده اوراق است. طبق گزارش رویترز، بازار اکنون به‌دلیل نگرانی از تورم انرژی، احتمال افزایش نرخ بهره در سپتامبر را حدود ۶۰ درصد می‌داند. با افزایش نرخ بهره، اوراق دولتی سود بیشتری می‌دهند و در مقایسه با طلا جذاب‌تر می‌شوند. بنابراین اگر نرخ بهره افزایش یابد، قیمت طلا تحت فشار قرار خواهد گرفت و احتمال افت آن بیشتر می‌شود.

اگرچه برخی تحلیلگران می‌گویند قیمت طلا لزوما با افزایش نرخ بهره کاهش نخواهد یافت. تحلیلگر فایننشیال‌تایمزباور دارد از سال ۲۰۲۲ رابطه طلا و نرخ بازدهی اوراق ضعیف شده و طلا با وجود بالا ماندن بازده اوراق، صعود کرده است. به باور این تحلیلگر در کوتاه‌مدت، افزایش نرخ بهره و بازده اوراق همچنان می‌تواند طلا را تحت فشار بگذارد، اما برخلاف گذشته، لزوماً توان متوقف‌کردن روند بلندمدت آن را ندارد.

نرخ بهره روی نفت هم به صورت غیر مستقیم اثر می‌گذارد. وام گران‌تر، مصرف و سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهد؛ کارخانه‌ها آهسته‌تر کار می‌کنند، حمل‌ونقل کمتر می‌شود و تقاضا برای سوخت پایین می‌آید.

کاهش نرخ بهره معمولاً برای طلا خبر خوبی است، اما درباره نفت به دلیل آن بستگی دارد. اگر نرخ‌ها به‌دلیل مهار تورم پایین بیایند، نفت از رونق اقتصادی سود می‌برد؛ اما اگر کاهش نرخ بهره نشانه نزدیک‌شدن رکود باشد، نگرانی از افت مصرف می‌تواند قیمت نفت را پایین‌تر ببرد.

محتمل‌ترین مسیر تا پایان ۲۰۲۶، طلای قوی‌تر و نفت ارزان‌تر است.

با این ‌حال، افزایش نرخ بهره تهدید اصلی طلاست و هر اختلال تازه در هرمز می‌تواند مسیر نزولی نفت را متوقف کند.

به نظر شما بازارهای طلا و نفت تا پایان سال ۲۰۲۶ به کدام سو حرکت خواهند کرد؟