هفته قرمز دلار و سکه؛ سود جای دیگری تقسیم شد

به گزارش زومان، هفته‌ای که گذشت یکی از پرنوسان‌ترین هفته‌های بازارها در ماه‌های اخیر بود؛ روزهایی که با سایه سنگین اخبار نظامی و جهش هیجانی قیمت‌ها آغاز شد، اما در نهایت با چرخش سیگنال‌های سیاسی و دست‌به‌عصا شدن معامله‌گران به پایان رسید.

تابلوی قیمتی آخر هفته به‌وضوح نشان داد که بازار دیگر حاضر نیست برای سناریوهای بدبینانه «پیش‌پرداخت» سنگین بدهد؛ روندی که در پی آن، سناریوی بیشتر بازارها در روزهای پایانی هفته ۱۸۰ درجه بچرخد و خریداران ابتدای هفته را غافلگیر کند.

دلار که در شروع هفته تحت‌تأثیر اخبار مربوط به احتمال تشدید حملات آمریکا به ایران دوباره پر کشیده بود، با تغییر چرخش اخبار سیاسی مسیرش را کج کرد و در پایان هفته تا کانال ۱۸۷ هزار و ۴۰۰ تومان عقب نشست.

صدر جدول بازدهی اما در کمال تعجب نه به دلار رسید، نه طلا؛ نماد «فزر» با رشد ۶.۵ درصدی، پربازده‌ترین دارایی این هفته شد تا همه را غافلگیر کند.

اما چه شد بازاری که هفته را با ترس جنگ و دلار صعودی شروع کرده بود، در نهایت با تابلویی عمدتاً قرمز به کار خود پایان داد؟

مهم‌ترین موتور محرک بازار در این هفته، نه یک متغیر اقتصادی، بلکه تغییر زاویه دید معامله‌گران نسبت به آینده تنش‌های سیاسی بود.

در ابتدای هفته، ادعاهای دونالد ترامپ درباره تشدید حملات علیه ایران و هم‌زمان انتشار هشدارهای امنیتی، دوباره موج ترسی جدی را به صحنه بازار فرستاد.

نگرانی معامله‌گران فقط به وقوع یک حمله تازه محدود نمی‌شد؛ احتمال هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های انرژی و شریان‌های حیاتی، سناریوی اختلال در تجارت و عرضه را هم بسیار جدی‌تر کرد و همین ترس کافی بود تا پرواز قیمت‌ها راه بیفتد و دلار دوباره خودش را به محدوده ۱۹۴ هزار تومان برساند.

اما برخلاف دوره‌های قبل که انتشار خبرهای منفی به یک موج صعودی چندروزه و مداوم تبدیل می‌شد، این بار بازار نتوانست مدت زیادی در آن ارتفاع دوام بیاورد. چرخش اخبار سیاسی و انتشار نشانه‌هایی از کاهش تنش و احتمال حرکت به سمت مذاکره بر سر تنگه هرمز، خیلی سریع بخشی از تقاضای احتیاطی را از بازار خارج کرد.

به بیان ساده، معامله‌گران ابتدای هفته برای احتمال تشدید جنگ، پول بیشتری بابت دلار می‌پرداختند و در ادامه هفته، با کم‌رنگ شدن این سناریو، همان «اضافه قیمت سیاسی» شروع به خالی شدن کرد.

نتیجه این تغییر رفتار را می‌شد در افت هم‌زمان دلار، درهم و تتر دید. کاهش ۳.۶ درصدی دلار در کنار افت ۳.۵ درصدی تتر و ۳ درصدی درهم نشان می‌دهد که عقب‌نشینی این هفته فقط به معاملات نقدی بازار تهران محدود نبوده و بازارهای ارزی تقریباً یک پیام مشترک مخابره کردند: احتمال وقوع سناریوی بدتر، نسبت به ابتدای هفته با نرخ کمتری قیمت‌گذاری می‌شود.

با این حال، عقب‌نشینی قیمت‌ها را نمی‌توان به معنای پایان نگرانی‌های سیاسی دانست.

رفتار معامله‌گران در طول هفته به‌وضوح نشان داد که بازار همچنان به‌شدت «خبری» و لحظه‌ای نفس می‌کشد؛ یک خبر درباره حمله، قیمت‌ها را بالا می‌کشد و چند ساعت بعد یک سیگنال دیپلماتیک می‌تواند کل جهت بازار را عوض کند!

به همین دلیل، کاهش قیمت دلار بیشتر شبیه تخلیه بخشی از ریسک سیاسی بود تا شکل‌گیری یک روند نزولی مطمئن و پایدار.

یکی از اتفاقات جالب توجه هفته را باید در فاصله بازدهی دلار و طلا جست‌وجو کرد.

دلار ۳.۶ درصد ارزان شد، اما طلای ۱۸ عیار فقط ۰.۷ درصد افت کرد و روی ۱۸ میلیون و ۵۷۰ هزار تومان ایستاد.

حتی کاهش طلای آب‌شده هم به ۱.۳ درصد و قیمت ۸۰ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان محدود شد. اما چرا طلای داخلی کمتر از دلار پایین آمد؟

پاسخ این تفاوت و صدمه‌ ندیدن طلا را باید در آن‌سوی مرزها پیدا کرد.

اونس جهانی در همین هفته رشد چشمگیر ۴.۹ درصدی را تجربه کرد. بخش بزرگی از این پرواز طلای جهانی در میانه هفته اتفاق افتاد؛ جایی که کاهش بازده اوراق خزانه آمریکا، تضعیف دلار جهانی و تغییر انتظارات نسبت به سیاست نرخ بهره فدرال رزرو به کمک طلا آمدند.

از آنجا که طلای داخلی از دو موتور اصلی یعنی «قیمت جهانی طلا» و «نرخ ارز» تأثیر می‌گیرد، این هفته این دو موتور دقیقاً برعکس یکدیگر کار کردند! دلار داخلی قیمت طلا را به پایین می‌کشید، اما افزایش ارزش اونس جهانی بخش بزرگی از این فشار را خنثی کرد.

در این میان، قیمت سکه هم با کاهش ۱.۶ درصدی به ۱۸۵ میلیون تومان رسید و دقیقاً بین این دو بازار ایستاد؛ افت سکه از دلار کمتر بود اما از طلای ۱۸ عیار بیشتر، یعنی علاوه بر افت دلار و طلا، خریداران هم دیگر حاضر نبودند مثل قبل برای سکه قیمت‌های بالاتر بپردازند.

شاید عجیب‌ترین و غافلگیرکننده‌ترین اتفاق در بازار کالاها، مثبت ماندن بازدهی آیفون در هفته‌ای بود که تقریباً تمام بازار ارز یک‌دست منفی شد.

قیمت آیفون در مجموع هفته ۳.۵ درصد بالا رفت. این اختلاف، یک نکته بسیار مهم را درباره بازار کالاهای سرمایه‌ای در ایران رو می‌کند: تغییر قیمت دلار الزاماً به همان اندازه و در همان لحظه به قیمت کالا منتقل نمی‌شود!

درست است که دلار مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده قیمت کالای وارداتی است، اما تنها عامل نیست.

قیمت آیفون فارغ از دلار، تحت تاثیر وضعیت عرضه هم قرار دارد و اختلال در مسیرهای وارداتی، کاهش ورود کالا و محدود شدن موجودی انبارها در هفته‌های اخیر، یک فشار مستقل بر قیمت ایجاد کرده است.

در چنین شرایطی، حتی اگر ارز چند درصد هم ارزان شود، فروشنده‌ای که نسبت به تأمین محموله بعدی مطمئن نیست، الزاماً حاضر نمی‌شود به همان اندازه قیمت کالای موجود در انبارش را پایین بیاورد؛ به همین دلیل آیفون توانست کاملاً برخلاف جهت دلار شنا کند.

رفتار بازار خودرو هم طرف دیگر همین ماجرا را نشان می‌دهد؛ پژو ۲۰۷ در مجموع هفته حدود ۱.۵ درصد افت کرد، یعنی کمتر از نصف کاهش قیمت دلار! بازار خودرو معمولاً نسبت به ارز با تأخیر واکنش نشان می‌دهد و پایین بودن حجم معاملات، رکود سنگین و مقاومت فروشندگان باعث می‌شود افت نرخ ارز بلافاصله روی تابلوی خودرو دیده نشود.

آیفون و پژو هر دو یک پیام مشترک داشتند: بازار کالاها کپی مستقیم نمودار دلار نیست.

اما بالاترین بازدهی این هفته با یک رشد ۶.۵ درصدی، به نماد «فزر» رسید؛ اتفاقی که نمی‌توان آن را فقط با حرکت عمومی بورس توضیح داد.

یکی از عوامل، افزایش تمایل سرمایه‌گذاران به سهام مرتبط با طلا در روزهای پرریسک است؛ در دوره‌هایی که ریسک سیاسی کاملاً محو نشده، بخشی از سرمایه‌گذاران به جای خرید مستقیم طلای فیزیکی، سراغ شرکت‌هایی می‌روند که استخراج و فروش طلا دارند.

از طرفی جهش ۴.۹ درصدی اونس جهانی هم انتظارات را از این صنعت بالا برد.

اما «فزر» این هفته یک رویداد بنیادی فوق‌العاده هم پشت سرش داشت. آخرین گزارش مالی شرکت از جهش چشمگیر درآمدها خبر می‌داد؛ به طوری که فروش تیرماه شرکت نسبت به مدت مشابه سال قبل ۲۵۱ درصد رشد کرده و درآمد تجمیعی آن هم ۲۸۰ درصد بالاتر از دوره مشابه سال گذشته بوده که می‌تواند در تقویت نگاه مثبت سهامداران به این نماد بی‌تأثیر نباشد.

تصویری که این هفته ثبت شد نشان می‌دهد فرمان اصلی بازار همچنان در دست اخبار سیاسی است. اگر روند کاهش تنش و سیگنال‌های دیپلماتیک ادامه پیدا کند، فشار روی دلار و بازار ارز می‌تواند باقی بماند؛ هرچند تا زمانی که ریسک بازگشت درگیری کاملاً از بین نرفته، انتظار ریزش آرام و بدون نوسان چندان واقع‌بینانه نیست.

این هفته در نهایت یک پیام داشت: بازار ریسک جنگ را کمتر از ابتدای هفته قیمت‌گذاری می‌کند، اما هنوز حاضر نیست آن را از محاسباتش پاک کند.