دلار و طلا سود هفتگی نداد

به گزارش زومان، بازار طلا و ارز هفته پایانی تیر را با رکوردشکنی شروع کرد، اما در نهایت با عقب‌نشینی قیمت‌ها به ایستگاه آخر رسید.

دلار در میانه هفته تا محدوده ۱۹۵ هزار تومان بالا رفت و هم‌زمان طلا و سکه هم اوج گرفتند اما هیچ‌کدام نتوانستند این ارتفاع را تا پایان هفته حفظ کنند.

اما بازاری که هفته را با رکورد جدید آغاز کرده بود، چرا در نهایت منفی بسته شد؟

در شروع هفته، قیمت‌ها بیشتر از آنکه با خرید و فروش معمول بالا و پایین شوند، تحت تأثیر برداشت معامله‌گران از احتمال تشدید درگیری قرار گرفتند.

رد شدن دلار از سقف قبلی و ثبت رکورد تازه با عبور از مرز ۱۹۴ هزار تومان نشان می‌داد بخشی از بازار، ادامه تنش میان ایران و آمریکا را در قیمت‌ها لحاظ کرده است.

معامله‌گران فقط به خود درگیری نگاه نمی‌کردند؛ نگرانی از اختلال در تجارت، بالا رفتن هزینه واردات و محدودتر شدن دسترسی به منابع ارزی هم در تصمیم آن‌ها نقش داشت.

اما این رشد سریع یک مشکل بزرگ داشت: هرچه بازار بالا رفت، تعداد خریدارانی که حاضر بودند در این نرخ‌های بالا وارد بازار شوند کمتر شد.

دلار ۱۹۵ هزار تومانیِ روز یکشنبه، بازار را از فاز خرید به مرحله تردید برد. کسانی که در قیمت‌های پایین‌تر خریده بودند، وقت را برای سیو سود مناسب دیدند و خریداران تازه هم حاضر نبودند در بالاترین نرخ تاریخی ریسک کنند.

فشار فروش از همین‌جا بالا رفت، اما فقط سودگیری عامل عقب‌نشینی نبود؛ در میان معامله‌گران، نیاز به حفظ پول نقد هم پررنگ‌تر شد.

در شرایطی که احتمال تشدید درگیری وجود دارد، بخشی از مردم ترجیح می‌دهند به جای تبدیل تمام دارایی‌شان به طلا و ارز، پولی نقد در دست داشته باشند. همین رفتار باعث شد جریان خرید ضعیف شود و بازار پس از جهش اول وقت، توان ماندن در سقف را از دست بدهد.

در واقع، قیمت‌ها تا جایی بالا رفته بودند که برای ادامه صعود به یک خبر منفی تازه و قدرتمندتر نیاز داشتند؛ خبری که در آن مقطع نرسید.

پس از رکوردشکنی ابتدای هفته، انتشار نشانه‌هایی از احتمال مذاکره ورق بازار را برگرداند و سنگین‌ترین افت هفته در روز دوشنبه ثبت شد.

اخبار مربوط به پیشنهاد میانجی‌ها و تحرکات دیپلماتیک این تصور را تقویت کرد که شاید شدت تنش‌ها کاهش پیدا کند. واکنش بازار خیلی سریع بود. دارندگان ارز و طلا که از کاهش بیشتر قیمت‌ها ترسیده بودند، برای حفظ سود فروشنده شدند و عرضه در بازار بالا رفت.

با این حال، قیمت‌ها در کف باقی نماندند. بازگشت خریداران در نرخ‌های پایین‌تر نشان داد بازار هنوز به مذاکره و کاهش پایدار تنش اعتماد کامل ندارد.

این رفتار، ویژگی اصلی معاملات هفته بود: بازار نه جنگ گسترده را قطعی می‌دانست و نه به کاهش تنش اطمینان داشت.

در نیمه دوم هفته، انتشار دوباره اخبار نظامی و تهدید تازه دونالد ترامپ علیه پل‌ها و نیروگاه‌های ایران، تقاضای احتیاطی را به بازار برگرداند.

دلار دوباره تا محدوده ۱۹۲ هزار تومان بالا آمد و طلا و سکه هم بخشی از افت خود را جبران کردند. این واکنش محدود یک پیام مهم داشت: بازار ریسک ادامه درگیری را جدی گرفته، اما هنوز بدترین سناریو را ملاک قیمت‌گذاری قرار نداده است.

اگر معامله‌گران وقوع یک جنگ گسترده یا آسیب جدی به زیرساخت‌ها را بسیار محتمل می‌دانستند، باید جهش شدیدتری در نرخ ارز دیده می‌شد. حرکت این هفته بیشتر نشان‌دهنده قیمت‌گذاری احتمالی ریسک بود، نه اطمینان از وقوع بحران.

به زبان ساده، بازار با خبر جنگی بالا رفت، اما حاضر نشد در سقف روی ادامه قطعی جنگ شرط ببندد.

رفتار بازارهای موازی دلار هم همین بلاتکلیفی را نشان داد. دلار، تتر و درهم هر سه هفته را پایین‌تر از قیمت ابتدایی به پایان رساندند، اما میزان افت آن‌ها یکسان نبود.

تتر که در مقاطعی جلوتر از دلار حرکت می‌کرد، در پایان هفته تقریباً با دلار تهران هم‌قیمت شد. نزدیک شدن این دو نرخ نشان داد همزاد دلار هم مزیت افزایشی روزهای نخست را از دست داده و منتظر خبر بعدی مانده است.

درهم هم تقریباً بدون تغییر ماند. این ثبات در حالی رخ داد که دلار تهران نوسان‌های بزرگی را تجربه کرد و نشان داد بازار حواله‌ای دبی، کمتر از بازار نقدی تهران تحت تأثیر رفت‌وبرگشت اخبار قرار گرفته است.

مهم‌ترین تفاوت هفته میان طلای جهانی و بازار داخلی دیده شد. قیمت هر اونس از ۴۰۱۷ دلار به ۴۰۷۰ دلار رسید، اما طلای ۱۸ عیار، آب‌شده و سکه همگی بازدهی منفی ثبت کردند.

علت این ساز مخالف، کاهش نرخ دلار بود.

قیمت طلای داخلی از دو موتور اصلی نیرو می‌گیرد: دلار و اونس جهانی. این هفته رشد اونس بخشی از فشار نزولی دلار را جبران کرد، اما برای مثبت نگه‌داشتن بازار داخلی کافی نبود.

بنابراین منفی شدن طلا به معنای بی‌اثر شدن رشد اونس نبود؛ اگر طلای جهانی بالا نمی‌رفت، افت بازار داخلی می‌توانست خیلی بیشتر باشد.

سکه هم در نهایت به ۱۸۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان رسید. در کنار افت دلار، کاهش حباب هم به عقب‌نشینی سکه کمک کرد.

کاهش حباب نشان می‌دهد افت سکه فقط نتیجه پایین آمدن ارزش طلای آن نبود؛ بلکه بخشی از اضافه قیمتی که خریداران پیش‌تر برای سکه می‌پرداختند هم پرید.

به همین دلیل، بازار سکه در پایان هفته کم‌هیجان‌تر از روزهای اوج خود بود و قیمت آن بیشتر به ارزش واقعی طلای موجود در سکه نزدیک شد.

بازار در پایان تیر همچنان میان دو سناریو معلق ماند: نه آن‌قدر به مذاکره اطمینان دارد که ریسک را کاملاً از قیمت‌ها پاک کند و نه آن‌قدر به جنگ گسترده باور دارد که دوباره به سقف‌های تاریخی حمله کند.